Boudrie Coaching and Training

vertrouwen als basis


Blog

De naaktheid van Halina Reijn

Posted on November 10, 2015 at 1:24 PM Comments comments (0)

Vorige week ging ik met vriendinnen naar het toneelstuk Fountainhead naar het boek van Ayn Rand. Het gaat om twee architecten: de een is een gezellige aangepaste jongen die zich, om succesvol te kunnen zijn, in wat ongemakkelijke bochten wringt. De ander is een principieel type: geen enkele concessie aan het ontwerp of het gaat niet door. We gaan vloeiend mee met het verloop: de concessieloze blijkt geniale ontwerpen te maken die zelden uitgevoerd worden, de meeloper schopt het ver, maar gaat uiteindelijk ten onder.
 
Daartussendoor loopt Halina Reijn. Haar rol is toch vooral die van recalcitrant; ze verzet zich tegen vader, haar liefde voor de geniaal, zichzelf. Ik had mezelf schrap gezet voor de verkrachtingsscène die in het boek zit. Halina en de principiële architect hebben zo hun eerste seksueel contact. Halina is iemand die ik wel eens in een café zie flaneren, of al telefonerend door een trendy Amsterdams restaurant zie paraderen. Ze is beeldschoon, haar gedrag, voor wat ik ervan weet, is soms wat geëxalteerd. Ik vraag me altijd af of ze een beetje gelukkig is.
 
Nu staat ze voor me op het toneel. En kleedt zich uit. Echt. Ik voel me opeens een verschrikkelijke voyeur. Deze prachtige naakte vrouw in deze moeilijke rol die zich zo durft te tonen. Hoe werkt dat? Ze is naakt, maar eigenlijk volkomen gehuld in haar rol. Je mag haar naaktheid zien, maar alleen door de sluiers van haar rol. Ze slaat zich met verve door deze moeilijke passage en ik ontspan uit mijn burgerlijkheid. Pas tijdens het eindapplaus zie ik haar schalkse lachje naar het publiek en ervaar ik weer dat hele dubbele gevoel.
 
Want die gelaagdheid maak ik als coach ook mee: het is een rol die mensen in hun werk aannemen, maar het kan binnen die rol wel heel heftig zijn en de impliciete vraag is: ‘hoe vind je mijn prestatie in die rol?’ De behoefte aan applaus kan bijzonder groot zijn. Dat verhult soms de behoefte om gezien te worden zoals je werkelijk bent, met alle mooie en lelijke dingen die daarbij horen. Gevangen in een rol, daar kan geen naaktheid je helpen om je bloot te geven. Het verschil tussen theater en het leven is soms flinterdun.
 

Gefeliciteerd Halina, 40 vandaag!

Voice of Holland en Integriteit

Posted on October 24, 2015 at 10:09 AM Comments comments (0)


Gisteren mocht ik weer werken met startende medewerkers van de Belastingdienst. Het thema: Integriteit. Wat is nou integer handelen en heb je een voorbeeld van een situatie waarin je 'niet pluis' gevoel opkwam? 

Het was maandagochtend en de koffie was nog maar net ingeschonken. Een deelnemer vraagt me: 'heb je ook de Voice of Holland gekeken dit weekend?' Ik beken dat ik daar een groot deel van gezien heb. 'Nou', vervolgt ze, 'daar vond ik eigenlijk wel een voorbeeld in zitten. Rapper Brace is een goede vriend van Ali B. Hij probeert zijn comeback te maken via dit programma nadat hij behoorlijk ver gezonken was. Hij zingt prachtig, er draaien drie stoelen. En voor wie kiest hij: Ali B. Dat is toch stom! Ali noemt hem 'mijn broertje'. Dat is niet integer, zo weet hij zeker dat hij in de liveshows komt'. 

Ik voel de (schijn van) belangenverstrengeling met haar mee en noteer haar voorbeeld op de flap. Waarop een andere deelnemer zegt: 'nou, ik vind het eigenlijk wel weer spannend: durft Ali B. Brace uit zijn team te gooien als anderen het beter doen?' De komende weken zal blijken of ons voorbeeld van schijn naar werkelijkheid gaat. Kijk je mee? 
https://www.youtube.com/watch?v=yfStpUV5JT8 

Voice of Holland en Integriteit II

Posted on October 24, 2015 at 10:00 AM Comments comments (0)


Na alle zwaarmoedige berichten deze week over de Haagse ‘smeercultuur’ en de nieuwe ziekte 'Integritis' die Remkes zag ontstaan in het politieke domein liet ik me vrijdag weer heerlijk voor de buis zakken voor mijn favoriete zonde: de Voice.

Er kwamen weer bijzondere paradijsvogels langs, maar toen Ivan Peroti's voorfilmpje begon zat ik meteen weer wat hoger op de billen. ‘Het zal toch niet waar zijn?’ Alweer zo’n goede bekende van de juryleden. De kinderen zaten te gniffelen: ‘mam, daar komt je volgende blog aan!’

Man oh man, wat kon die jongen zingen. En ja, wie snap het niet? Na jarenlange dienstbaarheid aan allerlei beroemdheden had hij zelf zin om in de spotlight te staan. Hij zong de sterren van de hemel, alle stoelen draaiden. Anouk had zijn stem al herkend dacht ik aan haar sfinxachtige glimlach te kunnen aflezen; ze hield een voor haar doen warm pleidooi voor zichzelf als zijn coach. Ali  begon al te refereren aan zijn onvoorwaardelijke stem voor Ivan tijdens de voorrondes voor het Eurovisiesongfestival; hier werd druk uitgeoefend. En Sanne stamelde vooral wat ze dacht in samenwerking van hem te kunnen leren. Marco zat -al 25 jaar in het vak- vet te glunderen, maar kwam er niet aan te pas. 

En dan doet Ivan een prachtige move: hij kiest voor Sanne! Hahaha, Anouk heeft het meteen door en roept ‘Fresh!’ Ali is duidelijk teleurgesteld: ‘ik weet waar je woont!’ En Sanne is zo verbaasd dat het is alsof de rollen zijn omgedraaid: wie is de coach? Daar kan nou echt niemand wat op aanmerken! Nergens op leunen, gewoon op eigen kracht, niemand die over zijn keuze de 'integriteitskaart' kan trekken. Knap: de verleiding is groot toch? En slim, want wanneer we aan de ‘steal’ toekomen kan hij altijd nog naar een van de anderen. Daar kan rapper Brace nog een puntje aan zuigen! 

En wij? Wij genieten en leren lekker mee.  https://www.youtube.com/watch?v=UjqPmr1EY6Q 









In iedereen zit een winnaar

Posted on October 8, 2015 at 7:50 AM Comments comments (1)


Ik kan mij als vertrouwenspersoon integriteit soms verwonderen over de uitingen in de pers bij een vermoeden van een misstand. Want wie of wat bepaalt de toon van het artikel? De hele range is te vinden, soms zelfs over dezelfde kwestie. Van terughoudend tot hard uithalend inclusief foto’s. Om nog maar te zwijgen van de reaguurders die soms een wedstrijd hebben in ongenuanceerde uitlatingen.
 
Aan de ene kant is de samenhang tussen de (vermeende) misstand en de morele verontwaardiging soms niet goed te vatten. Dan ligt het oordeel al vast, ook als later blijkt dat er niets van overblijft. Bureau Integriteitbevordering Openbaar Bestuur heeft een handreiking ‘Schandaalmanagement’ uitgebracht, vrij van haar site te downloaden. Een aanrader voor iedereen die interne kwesties door de (landelijke) pers opgepakt ziet worden. Aan de andere kant maakte ik een sterk staaltje mee van een aangeklaagde wethouder die vermoedelijke over uitstekende perscontacten beschikte.
 
Ik begeleidde in 2014 de melders die de betreffende wethouder aanklaagden op zowel zijn integriteit als zijn omgangsvormen. De kwestie haalde de landelijke pers. Maar wie had hier de regie over de tekst? “In een verklaring van de gemeente zegt de locoburgemeester dat hij de onderzoekers niet voor de voeten wil lopen. 'Daarom verban ik mezelf zolang uit het gemeentehuis.'”. De begeleidende stralende foto van de wethouder maakte dat de tekst bijna olijk aandeed. Dat deed bijvoorbeeld Ahne (Ommen) vorige maand toch anders.
 
Zowel de klacht als de melding werden ontvankelijk maar uiteindelijk niet gegrond verklaard. Wel nam de burgemeester het advies over van de Onderzoeksraad Integriteit Overheid (OIO) voor nader onderzoek en beleid.
 
In de zomer van dit jaar juichte de oud-wethouder in de pers dat hij wederom was vrijgesproken van niet-integer handelen door het rapport van Berenschot. Ditmaal was er echter een halve krantenpagina ruimte voor nuancering van zijn uitspraken door de burgemeester en werd er meer op de inhoud ingegaan.
 
Daar sloeg mijn verwondering om in respect: voor de journalist die beide zienswijzen de ruimte gaf. Voor de ex-wethouder die zich gerehabiliteerd voelt en dat politiek uitnut. Voor de burgemeester die verantwoording aflegt, transparant is over de genomen maatregelen en voor zijn ambtenaren gaat staan. En voor de melders, die de moed hebben opgebracht waardoor deze bal kon gaan rollen. Chapeau.

Werk aan de winkel

Posted on September 29, 2015 at 4:31 PM Comments comments (0)


 
Vorige week werd Ommen opgeschrikt door het opstappen van burgemeester Marc-Jan Ahne (D66). Hij bood zijn ontslag aan vanwege een onderzoek van de Rijksrecherche naar een ‘persoonlijke financiële kwestie’. Als vertrouwenspersoon omgangsvormen en integriteit boeien mij deze krantenberichten altijd bovenmatig. Zowel op inhoud: wat is er eigenlijk gebeurd? Als op het proces: Hoe heeft het kunnen gebeuren en hoe vaak gebeuren dit soort zaken nou?
 
Feit is dat Nederland het internationaal ontzettend goed doet in onderzoeken naar de integriteit van het openbaar bestuur. Dat er in de pers zo openlijk geschreven wordt over integriteitkwesties ligt wat mij betreft eerder in het verlengde van deze toppositie dan dat het daarmee in tegenspraak zou zijn. 

Hoe staan we ervoor? 
2013 was een topjaar voor politici die in opspraak kwamen: 60 zaken waarvan 80% in de lokale politiek zo liet Vrij Nederland weten na onderzoek. Vooral de VVD kende veel integriteitkwesties. In 2014 nam het percentage ten val gekomen wethouders vanwege niet-integer optreden toe tot een derde van het totaal aantal aftredingen (Binnenlands Bestuur, januari 2015). ‘We’ nemen onze politici steeds strenger de maat. Niet integer handelen en de (mogelijke) schijn van belangenverstrengeling zijn de belangrijkste categorieën.
 
Nu gemeenten zoveel meer taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden hebben gekregen met de daarbij behorende gelden, zijn zij al aangespoord om hun integriteitbeleid aan te scherpen en uit te breiden. Als de verlokkingen toenemen, neemt de kans op schandalen ook toe. Onderstaande tabel uit het onderzoek van Binnenlands Bestuur lijkt daar al op te duiden. In mijn rol als integriteitcoördinator of vertrouwenspersoon zie ik werk aan de winkel, dat dan weer wel.
 
Percentage wethouders dat ten val komt door niet-integer handelen
 (bron: BB 2015)

2010 - 10,7%
2011 -   4,4%
2012 -   7,6%
2013 -  7,5%
2014 - 33,3%

0